Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018

Η ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΠΛΕΝΤ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ , ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΣΤΑΛΓΟΥΣ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ ... Ο ΜΑΣΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ - ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ..... ΕΛΛΗΝΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ....


Εις επικύρωσιν των συμφωνηθέντων μεταξύ Στάλιν και Ζαχαριάδη, συνήλθε την 30 Ιουλίου - 1 Αυγούστου 1947, εις την κωμόπολιν Μπλέντ της Νοτιοσλαυΐας, διάσκεψις, μεταξύ Νοτιοσλαυΐας και Βουλγαρίας, εις την οποίαν, όμως, παρέστησαν και εκπρόσωποι της Σοβιετικής Ενώσεως και της Αλβανίας. Το Κ.Κ.Ε., επίσης, συμμετέσχεν εις την διάσκεψιν του Μπλέντ, δι' εκπροσώπου του, πλην όμως, επειδή η Ελλάς δεν ήτο Σλαβική χώρα, δεν υπέγραψε την εν λόγω Συμφώνίαν, αλλ' απεφασίσθη «να κληθή όπως υπογράψη το ως άνω Πρωτόκολλον έφ' όσον συσταθή Ελεύθερη Ελληνική Δημοκρατική Κυβέρνηση» (Άρθρον 6ον). 

Κύριον θέμα της διασκέψεως ήτο ή Μακεδόνικη Ένωσις και η δημιουργία της «Ομόσπονδης Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας», εντός των κόλπων τής Νοτιοσλαυϊκής Όμοσπονδίας - ήτοι, η συγκρότησις της Ομοσπονδίας Σλάβων του Νότου. Δι' αυτής προεβλέπετο η παραχώρησις εις την Νοτιοσλαβίαν («Μακεδονίαν των Σκοπίων»), εκ μέρους της Βουλγαρίας, της περιοχής της καλούμενης «Μακεδονία τον Πιρίν» (Όρβηλος), ενώ ή τελευταία θα ελάμβανεν εις αντάλλαγμα την περιοχήν της πόλεως του Πιρότ (ανατολικώς της Νις) και θα είχε, ακόμη, την υποστήριξιν της Νοτιοσλαβίας διά την διεκδίκησιν της Δυτικής Θράκης. Επίσης, διά της Στρατιωτικής Συμβάσεως του Μπλέντ, εις την οποίαν η Ελλάδα εχαρακτηρίζετο, διά τον «Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας», ως εχθρικόν έδαφος, προεβλέπετο η προσάρτησις της Ελληνικής Μακεδονίας («Μακεδονία του Αιγαίου») εις την «Λαϊκήν Νοτιοσλαυϊκήν Μακεδονίαν» («Μακεδονία του Βαρντάρ» εις αντάλλαγμα της παρεχομένης υποστηρίξεως, υπό της Νοτιοσλαβίας και της Βουλγαρίας, προς τους ανταρτοκομμουνιστάς. Εις την στρατιωτικήν αυτήν σύμβασιν, την γνωστήν ως Συμφωνίαν του Μπλέντ, καθορίζεται σαφώς ο τρόπος εφοδιασμού και η παροχή πάσης φύσεως στρατιωτικής βοηθείας προς τον «μαχόμενο Ελληνικό Δημοκρατικό Στρατό», οργάνωσις επί του εδάφους των Βορείων γειτόνων μας. Κέντρων υποδοχής και ανεφοδιασμού, ως και τοιούτων εκπαιδεύσεως, περιθάλψεως και διοικητικής μερίμνης προς εξυπηρέτησιν των κομμουνιστοσυμμοριτών. 

Εις τη περιοχή του Βιτσίου συνήλθε, την 27ην Μαρτίου 1949, η Συνδιάσκεψη της Κομμουνιστικής Αιγιακής Μακεδονίας (Κ.Ο.ΑΙ.Μ.). Επί των τοίχων των γραφείων του ΚΚΕ διακρίνονται τα συνθήματα: «Ζήτω η 1η Μακεδονική Συνδιάσκεψη της ΚΟΕΜ» «Προλετάριοι όλης της γης ενωθείτε» «Ζήτω ο Στρατάρχης Στάλιν».....

Κάντε κλικ για μεγένθυνση

Ως γνωστόν, η Συμφωνία του Μπλέντ υπήρξε συνέχεια των διαπραγματεύσεων, αι οποίαι ήρχισαν εις την Σόφιαν, τον Σεπτέμβριον τού 1944, μεταξύ των Κομμουνιστικών Κομμάτων Νοτιοσλαυΐας και Βουλγαρίας, διά την συγκρότησιν «Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας» (Β.Κ.Ο.), εις την οποίαν θα συμμετείχε, πλην των δύο αυτών Χωρών και το υπό ίδρυσιν «Μακεδονικόν» Κράτος. Ο Τίτο, δύο έτη βραδύτερον, ήτοι την 1ην Αυγούστου 1949, ομιλών εις τα Σκόπια και αναφερόμενος εις την Συμφωνίαν του Μπλέντ, επιβεβαιώνει διά των λόγων του το περιεχόμενον της προδοτικής αυτής Συμφωνίας. Συγκεκριμένως, ούτος, είπε: 

«... Εφθάσαμεν εις την Συμφωνίαν του Μπλέιντ δια να εξοφλήσωμεν κάθε σχέσιν με το παρελθόν και να λύσωμεν το Μακεδονικόν ζήτημα κατά τρόπον Μαρξιστικόν. Διεκηρύξαμεν ότι οι λαοί της Μακεδονίας του Βαρδάρη, του Πιρίν και του Αιγαίου έπρεπε να αποκτήσουν το δικαίωμα της αυτοδιαθέσεώς των». 

Την 2αν Δεκεμβρίου 1947 απεφασίσθη, υπό του εδρεύοντος εις Βελιγράδιον Κλιμακίου του Πολιτικού Γραφείου του Κ.Κ.Ε., η υλοποίησις της «Διακηρύξεως του Στρασβούργου», δηλαδή των συμφωνηθέντων μεταξύ Στάλιν και Ζαχαριάδη, και την 24ην του ιδίου μηνός ανηγγέλθη, εκ Βελιγραδίου, διά του εκεί εγκατεστημένου Ραδιοφωνικού Σταθμού του «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας», ο σχηματισμός, από της προηγουμένης ημέρας, «Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης», κάπου «στην Ελεύθερη Ελλάδα», με «Πρωθυπουργόν» και «Υπουργόν Στρατιωτικών» τον αγράμματον καπνεργάτην «Στρατηγόν» Μάρκον Βαφειάδην. 

Τέλος, την επομένην ημέραν, 25ην Δεκεμβρίου 1947, εξαπελύθη, υπό την διοίκησιν του αρχισυμμορίτου Μάρκου Βαφειάδη, η μεγάλη, αλλ' ανεπιτυχής, επίθεσις των οργανωμένων εις συμμορίας ανταρτοκομμουνιστών. εναντίον της πόλεως της Κονίτσης, προκειμένου αυτή να χρησιμοποιηθή ως έδρα της «Κυβέρνησης» των κομμουνίστοσυμμοριτών.

ΑΠΟΦΑΣΙΣ 5ης ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ Κ.Ε. ΤΟΥ Κ.Κ.Ε. ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ» 

Το ξενοκίνητον των κινήτρων του Σλαυϊκής εμπνεύσεως, καθοδηγήσεως και διευθύνσεως Συμμοριτοπολέμου, αποδεικνύεται και εκ της αποφάσεως της 5ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. της 30-33 Ιανουαρίου 1949. Η απόφασις αύτη ελήφθη παρουσία Ρώσων και Αλβανών εκπροσωπούν και απέβλεπεν ανεπιφυλάκτως εις τον εδαφικόν ακρωτηριασμόν τής Ελλάδος

Την εποχήν εκείνην είχεν ήδη, από της 30ής Ιουνίου 1948. επέλθει ρήξις μεταξύ Στάλιν και Τίτο, με αφορμήν την ηγεμόνευσιν των Βαλκανίων. Κατόπιν αυτού, ο Νίκος Ζαχαριάδης, κατά την μετάβασίν του τον Οκτώβριον του 1948 εις Μόσχαν, επισκέπτεται τον Στάλιν, παρά του οποίου λαμβάνει νέας εντολάς. αντιθέτους προς το πνεύμα της Συμφωνίας τού Μπλέντ. Δηλαδή, ενώ μέχρι τότε η Μόσχα υπεστήριξε την γραμμήν του Τίτο, ήτοι «Ομόσπονδος Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας» υπό την κυριαρχίαν της Λαϊκής Νοτιοσλαυϊκής Ομοσπονδίας, τώρα το Κρεμλίνον, πρός δημιουργίαν αντιπερισπασμού, επανέρχεται εις την Βουλγαρικήν γραμμήν του Δημητρώφ και υποστηρίζει την δημιουργίαν ανεξαρτήτου ή αυτονόμου «Μακεδόνικου Κράτους», εντός της «Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας» (Β.Κ.Ο.), εις το όποιον θα επιδιωχθή και η προσέλκυσις και της Νοτιοσλαβικής «Μακεδονίας των Σκοπίων». Ταυτοχρόνως, η Μόσχα, διά της Κομινφόρμ, διαβιβάζει την νέαν πολιτικήν γραμμήν διά τα Βαλκάνια, προς την ηγεσίαν των κομμουνιστοσυμμοριτών, δηλαδή προς το Κ.Κ.Ε. Δύο μήνας μετά την επιστροφήν του εκ Μόσχας, ο Νίκος Ζαχαριάδης, δημοσιεύει, εις το 12ον φύλλον του «Δημοκρατικού Στρατού», του Δεκεμβρίου 1948, επιστολήν αναφέρουσαν ότι: 

«Ο μακεδόνικος λαός δεν αγωνίζεται στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας για να βρει την ισοτιμία και την ισοπολιτεία μέσα στην Ελλάδα, αλλά δημιουργεί τώρα την δικιά τον εθνική ζωή και εστία και τείνει προς την ενότητα πού κατάχτησε με το αίμα του. Ο μακεδόνικος λαός θα απόκτηση μια ανεξάρτητη, κρατικά ενιαία και ισότιμη θέση στην οικογένεια αυτή όπου αύριο θα ανήκει και ο ελληνικός λαός με την λαϊκή δημοκρατία. Και γι' αυτή την ανεξάρτητη, κρατικά ενιαία και ισότιμη θέση παλεύει σήμερα και ο μακεδόνικος λαός της Μακεδονίας του Αιγαίου...». 


Κατόπιν όλων αυτών ο Συμμοριτοπόλεμος λαμβάνει περισσότερον έντονον Σλαυομακεδονικόν χαρακτήρα και την 30-31 Ιανουαρίου 1949 συγκαλείται, εις την περιοχήν των Πρεσπών. η 5η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε., ευθυγραμμιζομένη και υιοθετούσα πλήρως τας εντολάς της Μόσχας. «Πρωθυπουργός», την εποχήν εκείνην. ήτο ο Γιάννης Ιωαννίδης, ο όποιος αντικατεστάθη ολίγον βραδύτερον υπό του Δημητρίου Παρτσαλίδη. «Αρχιστράτηγος» ήτο ο Δημήτρης Βλαντάς και «Πρόεδρος του Πολεμικού Συμβουλίου» ο Νίκος Ζαχαριάδης. Η 5η Όλομέλειατής Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε., διά της ληφθείσης αποφάσεως της, επαναφέρει υπό άλλην μορφήν το εθνοπροδοτικόν σύνθημα «περί ενιαίας και ανεξάρτητης Μακεδονίας και Θράκης» του 3ου Έκτακτου Συνεδρίου του Κ.Κ.Ε. (26 Νοεμβρίου - 3 Δεκεμβρίου 1924). Πράγματι, η εκδοθείσα υπ' αυτής ανακοίνωσις αναφέρει: 

«Στη Βόρεια Ελλάδα ο Μακεδόνικος (Σλαβομακεδονικός) λαός τάδωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αντοθυσίας, πού προκαλούν τον θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία, ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και της λαϊκής επανάστασης, ο Μακεδόνικος λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του, έτσι όπως την θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα το αίμα του για να την αποχτήσει. Οι Μακεδόνες κομμουνιστές στέκονται πάντα επικεφαλής στην πάλη του λαού τους». 

Αμέσως μετά την λήξιν των εργασιών της 5ης "Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε., (εις την οποίαν σημειωτέον αναπληρωματικόν μέλος ήτο και ο αρχισυμμορίτης Χαρίλαος Φλωράκης ή «καπετάν Γιώτης»), ανεσχηματίσθη ή «Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση» και εις αυτήν συμμετέχουν πλέον και οι Βουλγαρικής συνειδήσεως σλαβόφωνοι «Νοφίτες»: Πασκάλ Μητρόφσκυ, Σταύρο Γκότσεφ και Βαγγέλη ή Γκέλο Κόϊτσεφ. Επί όλων αυτών, ο Λευτέρης Μαυροειδής, εις την σελίδα 166 του βιβλίου του «Από τον Σταλινισμό στην Περεστρόϊκα», γράφει: 

«Τον Ιανουάριο του 1949. στην 5η Ολομέλεια της Κ.Ε., ο Ζαχαριάδης έρριξε εντελώς ξαφνικά το σύνθημα αυτοδιάθεσης των Σλαβομακεδόνων πού ζούσαν στην Ελλάδα. Υποσχέθηκε στους Σλαβομακεδόνες «εθνική αποκατάσταση)», δηλαδή δικαίωμα αποχωρισμού από το ελληνικό κράτος». 

Προς υλοποίησιν της αποφάσεως της 5ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. συνήλθε, εις τας 3-4 Φεβρουαρίου 1949, το 2ον Συνέδριον της Κεντρικής Επιτροπής του Ν.Ο.Φ. και αφού υιοθέτησε την εν λόγω απόφασιν, δηλαδή «την ένωση της Μακεδονίας, σε ένα ισότιμο κράτος μέσα στη λαϊκοδημοκρατική ομοσπονδία των Βαλκανικών λαών», απεφάσισε να συγκληθή νέον Συνέδριον τον Μάρτιον 1949 προκειμένου: «Να διακήρυξη την Ένωση της Μακεδονίας σε ένα ενιαίο ανεξάρτητο Μακεδόνικο κράτος, μέσα στη Λαϊκή Δημοκρατική Ομοσπονδία των Βαλκανικών λαών, πούναι η δικαίωση των πολύχρονων αιματηρών αγώνων». Μετ' ολίγας δε ημέρας, ήτοι την 15ην Φεβρουαρίου 1949, ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των συμμοριτών μεταδίδει, εκ Βελιγραδίου, τα έξης: 

 «Ο μακεδόνικος λαός είναι ιδιαίτερος λαός, ο οποίος χύνει το αίμα του σήμερα μαζί μας και, ζητάει τη δική του λευτεριά». 

Βραδύτερον, ήτοι κατά τας εργασίας της 7ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. (14-18 Μαΐου 1950), ο Νίκος Ζαχαριάδης προσεπάθησε να δικαιολόγηση την περί Μακεδονίας προδοτικήν απόφασιν της ηγεσίας των κομμουνιστοσυμμοριτών, ήτοι της ηγεσίας του Κ.Κ.Ε. Προς τον σκοπόν αυτόν γράφει, εις το βιβλίον του «Δέκα χρόνια πάλης». ότι τούτο, δηλαδή ή εκχώρησις της ελληνικωτάτης Μακεδονίας εις την Νοτιοσλαυίαν, ήταν άναγκαία και εγένετο διά να καταστή δυνατή η περαιτέρω κινητοποίησις των Σλαβομακεδόνων και ή καθολική ένταξις αυτών εις τας τάξεις των κομμουνιστοσυμμοριών

Όμως. οι ισχυρισμοί αυτοί του Νίκου Ζαχαριάδη απέχουν της αληθείας. Η πραγματικότης εν προκειμένω είναι ότι όταν, μετά την ρήξιν Στάλιν - Τίτο, καθηρέθη ο Μάρκος Βαφειάδης εκ των αξιωμάτων του, επειδή ήτο φίλος του Τίτο, του οποίου την πολιτικήν εφήρμοζε και ταυτοχρόνως ήτο και προστάτης των λεγομένων «Σλαβομακεδόνων». δηλαδή των Σλαβοφρόνων συμμοριτών (ανταρτών τον Ν.Ο.Φ.), εξεδηλώθη ανησυχία μεταξύ αυτών και συνεπεία αυτού τα πλέον δυναμικά στελέχη των, ακολουθούμενα υπό σημαντικού αριθμού οπαδών των, φοβούμενα διά την τύχην των διέφυγον εις Νοτιοσλαβίαν. Τότε, ο Νίκος Ζαχαριάδης, διά να καθησύχαση τους λοιπούς «Σλαβομακεδόνες» έσπευσε να λάβη τας αποφάσεις του περί αποχωρισμού της Μακεδονίας εκ της Ελλάδος και προσαρτήσεως της εις την Ομοσπονδίαν των Βαλκανικών λαών. Δια του τρόπου αυτού άλλως τε ικανοποιείτο και ή νέα πολιτική γραμμή της Κομινφόρμ διά τα Βαλκάνια. 

Διά να γίνη αντιληπτόν το νόημα της αποφάσεως της 5ης Ολομελείας του Κ.Κ.Ε. και αι εξ αυτής απειληθείσαι επιπτώσεις, επί τής εδαφικής ακεραιότητος της Ελλάδος, αρκεί να διάβαση κανείς τα Πρακτικά της 7ης Ολομελείας του Κ.Κ.Ε. (Μάιος 1950), κατά την οποίαν ο αρχισυμμορίτης Δημήτριος Παρτσαλίδης, ευρισκόμενος την εποχήν έκείνην εις προσωπικήν αντιδικίαν μετά του Νίκου Ζαχαριάδη, ομιλών είπε, μεταξύ άλλων και τα έξης αποκαλυπτικά: 

«Μετά την 5η Ολομέλεια οι σλαβίζοντες οπαδοί μας διέδωσαν ότι τα σύνορα της Ανεξάρτητης Μακεδονίας, θ' άρχιζαν στον Όλυμπο με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη, ενώ εμείς παραμέναμε σιωπηλοί, αυξάνοντας με τον τρόπο αυτό τη σύγχυση...». 

Ανεξαρτήτως, όμως. των ανωτέρω, ο Νίκος Ζαχαριάδης, παρά το ότι προσεπάθησε κατά την 7ην Ολομέλειαν του Κ.Κ.Ε. (14-18 Μαΐου 1950), να δικαιολόγηση την περί Μακεδονίας προδοτικήν απόφασιν της 5ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. (30-31 Ιανουαρίου 1949). εν τούτοις, αμέσως σχεδόν εν συνεχεία, κατά τας εργασίας της 3ης Συνδιασκέψεων (14-15 Οκτωβρίου 1950), η αμετανόητος ηγεσία του Κ.Κ.Ε. διά του Αρχηγού της εδήλωνε και πάλιν: 

 «Το Κ.Κ.Ε. αναγνωρίζει το δικαίωμα για αυτοδιάθεση μέχρι και αποχωρισμό για το Σλαβομακεδονικό λαό της Μακεδονίας του Αιγαίου. Σωστά έκανε η 5η Ολομέλεια και έβαλε το ζήτημα αυτό...» («Απομνημονεύματα», Μάρκου Βαφειάδη. 5ος Τόμος - «Εμφύλιος» - σελίς 396).


 ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.... 

Από το βιβλίο "ΠΑΣΧΑ ΚΥΡΙΟΥ" του 
θεολόγου Αριστοτέλη Δελήμπαση.

 Ο ΜΑΣΟΝΙΣΜΟΣ , Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΧΙΛΙΑΣΜΟΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΥΠΟ ΤΟΥ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ...






Ο Καρλ Χάινριχ Μαρξ (Karl Heinrich Marx) (Τριέρη 1818- Λονδίνο 1883) ήταν Γερμανός φιλόσοφος, κοινωνιολόγος, ιστορικός, πολιτικός οικονομολόγος και θεωρείται ως θεμελιωτής του κομμουνισμού. Ήταν μασόνος 33ου βαθμού.


ΕΒΡΑΙΟΙ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ....








ΔΕΙΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ......

Η ΕΣΧΑΤΗ ΙΟΥΔΑΙΚΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ - ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ - ΤΑ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ.....ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΣΜΟΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΣΜΟΣ - ΜΑΣΟΝΙΣΜΟΣ - ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ - ΧΙΛΙΑΣΜΟΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ - ΤΑ ΠΛΟΚΑΜΙΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ - ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Ετικέτες